Dekoracyjne skóry z sierścią nie tylko na podłodze

Dwa tygodnie temu pisałam o meblach, do których użyto skór garbowanych, a dzisiaj chcę się skupić tylko na naturalnych skórach z sierścią (ang. hair on hide). Użycie takich dekoracyjnych skór  we wnętrzach jest jednym z trendów w projektach tego roku, dlatego warto poświęcić kilka słów temu tematowi.

 

  

Sama nazwa „skóra z sierścią” brzmi dość nieprzyjemnie, bo jest to zwierzęca skóra bez usuniętego owłosienia czy futra. Jednakże użycie takiej skóry w pomieszczeniu nadaje mu niepowtarzalny charakter poczynając od zabawnego, poprzez nowoczesny, surowy, wiejski, tradycyjny, aż do klasycznego. Od dawna takie skóry z sierścią stosowane są na podłogach jako przykominkowe chodniki, a nierzadko kładzione są na większym dywanie jako ozdoba-trofeum. W meblarstwie takie owłosione skóry wykorzystywano zwykle na tyłach krzeseł, foteli i kanap. Ostatnio jednak widzę, że można je znaleźć na poduszkach, całych meblach tapicerskich, i nie tylko (stoły, komody, ściany,a nawet wanny i sufity są nimi pokrywane).

Dekorowanie wnętrz „futrzakami” to wprowadzenie elementu egzotycznego luksusu, zapewniające dodatkowy wzór, fakturę oraz uczucie ciepła i przytulności. Te „owłosione” dodatki nawiązują do ducha globalnej przygody. Każdy szanujący się podróżnik, ma w swoim domu przynajmniej jeden przedmiot z takiej naturalnej skóry.

Style dekoracyjne:

Dekoracyjna skóra bydlęca (ang. cowhide) to najbardziej spopularyzowany „futrzak”. Żadne wnętrze w stylu „Dzikiego Zachodu” nie może się bez niej obejść. Inne, bardziej egzotyczne skóry z zebry, pantery, czy geparda, to doskonały pomysł na pokój w stylu afrykańskiego safari. Z kolei skóry owcze i jagnięce (ang. sheepskin i lambskin) są regularnie wykorzystywane w mieszkaniach nawiązujących do stylu Skandynawskiego czy dla nas Polaków tak bliskiego sercu, stylu zakopiańskiego.  

Kolorystyka i nadruki:

Najlepszej jakości skóry są pozostawione w ich naturalnym kolorze, a więc brązy, biele i czerń. Skóra bydlęca niższej jakości zazwyczaj zarezerwowana jest do farbowania, i nie rzadko naśladuje egzotyczne skóry tygrysie lub z zebry. Dodatkowo te mniej wartościowe produkty barwi się na setki bardziej i mniej jaskrawych kolorów, które są dość popularne wśród klientów zainteresowanych niestandardowymi rozwiązaniami aranżacyjnymi. Gorszej jakości skóry (np. z uszkodzeniami) są również często wykorzystywane do produkcji skórzanych dywanów mozaikowych.

Drukowanie naturalnych skór, które imitują egzotyczne zwierzęta powraca do łask. Taki nadruk spriskiwany jest zwykle silikonem. Jest on dość trwały i nieszkodliwy dla zdrowia. Należy jednak unikać składania takich skór, gdy jedna część powierzchni dłuższy czas dotyka drugiej, może to spowodować odbarwienie druku.

 

Skóry egzotyczne:

Skóry z zebry czy lamparta nie brzmią już dla nas egzotycznie. Ze względu na wzrost popytu można napotkać je w każdym salonie meblarskich, bo ich ceny spadły dość wyraźnie. Klienci, którzy pragną mieć w domu „coś innego” mają dość duży wybór zaczynając od skór z tygrysa, jaguara, pantery, do kangurów, strusi, reniferów, zajęcy, koni i niedzwiedzi. Inne naturalne i egzotyczne skóry, coraz bardziej popularne wśród najbogatszych, to te z hipopotama, słonia, węży, rekinów, płaszczek, krokodyli oraz aligatorów. Są to jednak z natury gładkie skóry, bez owłosienia.

Wiele egzotycznych skór, jak z zebry, zgodnie z przepisami amerykańskiego urzędu celnego oraz departamentu „Fish & Wildlife” (+U.S. Fish and Wildlife Service), jest całkowicie legalnie importowane do Stanów Zjednoczonych. Jednak najlepszym i najpewniejszym sposobem na uzyskanie prawdziwego i legalnego produktu jest skorzystanie z usług licencjonowanych maklerów i dostawców.

Na obniżkę cen egzotycznych wyrobów wpłynęło to, że najczęściej są one tłoczone lub nadrukowane na skórze bydlecej. Dodatkowo istnieją setki tańszych wyrobów tzw. faux (tł. sztuczne), które naśladują wygląd skór egzotycznych zwierząt, a nawet wymarłych dinozarów.  

Eko-skóra

Skóry dekoracyjne, te bardziej i mniej egzotyczne, są wspamiałymi dodatkami do wystroju wnętrz. Jeśli szukasz czegoś niebanalnego, spróbuj użyć takich akcesorii, ponieważ doskonale uzupełniają one każdy projekt nowym kolorem czy dodatkową fakturą. Nie namawiam jednak do używania prawdziwych skór. Wręcz przeciwnie, uważam, że prawdziwe skóry najlepiej prezentują się na zwierzętach. Polecam więc wyroby skóro-podobne. Na szczęście na obecym rynku istnieje wiele doskonałych produktów z łatwością naśladujących oryginalne skóry. Sztuczna skóra  wykonana z tkaniny poliuretanowej, znana jest również jako winyl, eko-skóra, czy ultrasuede. Takie syntetyczne materiały są nie tylko tańszą alternatywą, ale i bardziej etycznym wyborem.

Podsumowanie

Skóry dekoracyjne są dobrą inwestycją. Szczególnie te naturalne, ponieważ nie tylko są one jedyne w swoim rodzaju, ale po latach używania są milsze w dotyku i dla oka. „Owłosione” dywany i narzuty są dostępne w szerokiej gamie kolorów, od naturalnych i neutralnych do bardzo krzykliwych i odważnych, a więc można zawsze znaleźć coś specjalnego do każdego stylu i mieszkania.  Odpowiednio użyte, mogą dodać klasy, ale można też przesadzić i zeszpecić wygląd pomieszczenia. W aranżacji wnętrz polecam więc stosować zasadę, że „futrzaki” są jedynie dekoracyjnym akcentem. Nie powinny one zdominować przestrzeni.

Anna Grochowska NCIDQ, IIDA, LEED AP ID+C

ANNALINE INTERIOR DESIGN LLC

annalineid@gmail.com

http://annalineid.wix.com/annalineid

https://www.facebook.com/annalineid

+ANNALINE ID

https://annalineid.blogspot.com/

Co weekend jeden artykuł z mojego blogu o interior design jest publikowany w chicagowskim "Dzienniku Związkowym". Zainteresowanych zapraszam do polubienia Annaline on Facebook gdzie są umieszczane linki do tych artykułów.

Czy marmurowy blat jest dla Ciebie?

Coraz częściej marmurowe blaty spotykamy w salonach mebli kuchennych i na zdjęciach magazynów reklamujących wystrój wnętrz. Ten naturalny i klasyczny materiał jest na tyle uniwersalny, że dobrze wygląda w tradycyjnych jak i nowoczesnych pomieszczeniach. Dotychczas unikaliśmy marmuru w kuchniach, ponieważ jest on podatny na zabrudzenia i zarysowania. Czy jest to jednak wystarczający powód?  Zanim podejmiesz decyzje proponuję przypomnieeć sobie jego wszystkie wady i zalety.

 Marmurowe blaty zainstalowane w kuchniach (Zdj. A. Grochowska)

Instalacja białego marmurowego blatu we współczesnej kuchni (Zdj. A. Grochowska)

Marmurowy blat i podłoga w łazience o tradycyjnym stylu (Zdj. A. Grochowska)

Co to jest marmur?

Marmur to skała metamorficzna, którą można napotkać w regionach górskich Ameryki Północnej, Ameryki Południowej, Azji i Europy. Tworzy się ona ze skrystalizowanego wapienia przy udziale wysokiej temperatury i ciśnienia w skorupie ziemskiej, co powoduje zmianę w jej strukturze i wyglądzie.  Powstała skała ma charakter krystaliczny i można ją wypolerować. Posiada również żyły, które tworzą niepowtarzalny wzór. W konsekwencji nie istnieje płyta, która jest dokładnie taka sama.

Marmur jest jednym z najbardziej porowatych kamieni metamorficznych, dlatego jest podatny na zabrudzenia. Nie jest on tak twardy, jak jego „kuzyn” granit (który pochodzi z większych głębin ziemi, gdzie są wyższe temperatury) i dlatego można go zarysować dość łatwo. ​​Jest on też szczególnie wrażliwy na kwaśne roztwory, które mogą wytrawić plamy na jego powierzchni. Zaletą marmuru jest jego odporność na wysoką temperaturę oraz wgniecenia.

Biała Marianna: marmur wydobywany w Polsce

Zielona Marianna - jeden z najtwardszych marmurów na świecie, który wydobywany jest w Polsce.

W jakim kolorze jest marmur?

Jedną z atrakcji marmuru jest to, że jest dostępny w szerokiej gamie naturalnych barw jak np. w odcieniach białych, czarnych, szarych, żółtych, zielonych czy różowych. Niektóre z nich mają ciemne i bardzo widoczne żyły, a inne cechuje bardziej subtelne wzornictwo. ​​ Pomimo wielu dostępnych kolorów, biały marmur jest najczęściej wykorzystywany, ponieważ dobrze dopasowuje się do różnych stylów i innych materiałów w pomieszczeniu (jak nierdzewna stal, drewno, płytki). Warto pamiętać, że wytrawianie (odbarwienie, stracenie połysku) jest mniej widoczne na białym marmurze niż na ciemnym.

Przykłady różnokolorowych ciemniejszych i jaśniejszych marmurów (Zdj. A. Grochowska)

Jakie mamy wykończenia marmuru?

Obróbka kamienia wpływa na jego wygląd i wydajność. Najczęściej spotykane wykończenia to: szlifowane, polerowane i antykowane.

• Szlifowane tzw. matowe (ang. honed)

- poprzez szlifowanie marmuru, otrzymujemy gładko-satynową prawie miękką w dotyku powierzchnie; 

- na matowej płycie zarysowania i niedoskonałości kamienia są mniej widoczne;

- kolor kamienia o matowym wykończeniu jest bardziej wyciszony; 

- takie wykończenie jest bardziej popularne w pomieszczeniach mniej oficjalnych;

- powierzchnia kamienia ma otwarte pory.

• Polerowane tzw. błyszczące (ang. polished)

- faworyzowany sposób na obróbkę marmuru, ponieważ polerowana powierzchnia najbardziej uzewnętrznia szczegóły marmuru jak kolor i naturalną strukturę żył;

- lustrzane wykończenie polerowanych materiałów używane są często, aby odbijać naturalne światło, a zatem doświetlać i powiększajać optycznie wnętrza;

- jest to najmniej porowate wykończenie, a więc najmniej narażone na zabrudzenie

- jest ono jednak najbardziej podatne na wytrawianie (poprzez użycie kwasów gospodarstwa domowego lub środków czyszczących).

• Antykowane tzw. postarzane (ang. antique lub leather)

- tworzy się je przez uzyskanie zamszowej tekstury przy matowym wykończeniu;

-  ma połysk, ale powierzchnia taka jest mniej lustrzana niż polerowane wykończenie;

- najczęściej używane wykończenie do ciemnych marmurów;

- warto zanotować, że wykończenie takie może być trudne do odtworzenia na kolejnych płytach i każda z nich może się różnić od siebie;

- antykowanie jest skutecznym korektorem niedoskonałości.

Czy marmur musi być zabezpieczony?

TAK. Ze względu na jego charakter i podatność na kwasy, uszczelnienie tzn. położenie warstwy ochronnej na całą powierzchnię marmurowych płyt jest koniecznością. Musimy sobie jednak zdawać sprawę z tego, że nawet po zastosowaniu „uszczelniacza” (ang. sealant or sealer) kamień będzie absorbować plamy i po pewnym czasie pokryje się patyną (którą wielu z nas lubi). Istnieją dwa typy „uszczelniaczy”: miejscowe i penetrujące. Polecam ten drugi. Zaznaczam również, że zastosowanie „uszczelniacza” może dodatkowo spowodować zmianę koloru marmuru.

Jeśli jesteś OK z tym, że blaty kuchenne w Twoim domu są trochę porysowane, a także pokryte patyną już po roku użytkowania to marmur może być dla Ciebie. Jeśli chcesz mieć idealnie błyszczący materiał przez cały czas, to nie polecam marmuru na płyty w kuchni. Decyzja należy do Ciebie, a  jak nie możesz jej podjąć to zgłoś się po poradę do projektanta wnętrz lub architekta.

Anna Grochowska NCIDQ, IIDA, LEED AP ID+C

ANNALINE INTERIOR DESIGN LLC
+ANNALINE ID 

annalineid@gmail.com

http://annalineid.wix.com/annalineid

https://www.facebook.com/annalineid

https://annalineid.blogspot.com/

Co weekend jeden artykuł z mojego blogu o interior design jest publikowany w chicagowskim "Dzienniku Związkowym". Zainteresowanych zapraszam do polubienia Annaline on Facebook gdzie są umieszczane linki do tych artykułów.

Kilka wskazówek przy zakupie marmurowych płyt:

1.  Marmur kupuje się na płyty, które są już gotowe i pocięte do pewnej grubości. Większość płyt jest od 0.75 do 1.25 cala grubości, choć grubsze kawałki są dostępne.

2. Należy rozumieć, że marmur jest produktem naturalnym i nie można zamówić dokładnie takiego samego koloru czy wzoru jak próbka, którą dostajemy od projektanta czy architekta.

3. Cena marmurów jest dość wysoka. Zazwyczaj oscyluje pomiedzy $125-$250 za stopę kwadratową. Na cenę ma wpływ popyt i dostępność materiału jak również jego grubość i złożoność instalacji.

4. Carrara jest często wybieranym kamieniem przez klientów, ze względu na jego dostępną cenę. Jednak klienci zwykle są zaskoczeni, że Carrara jest bardzo szara i ma małe żyły. Kiedy myślą oni o Carrarze oczekują przeważającego bielą marmuru o dużych i pięknych żyłach. A to już jest Calacatta, a nie Carrara. Calacatta jest jednak znacznie droższa.

Od lewej: szarawa Carrara i biała Calacatta. (Zdj. A. Grochowska)

Podsumowanie zalet i wad marmuru:

Zalety:

• naturalny materiał;

• każdy kawałek jest wyjątkowy;

• dostępny w wielu kolorach i użyleniach;

• odporny na temperaturę;

• popularny do zabytkowych kuchni;

• pokrywa się patyną

• szeroko dostępny materiał

Wady:

• materiał porowaty podatny na zaplamienia

• miękki i ma niską odporność na ścieranie (zarysowania)

• wymaga konserwacji (coroczne uszczelnianie)

• wytrawia się, jeśli narażony na kwaśne płyny

• drogi

• pokrywa się patyną

Wytrawione kółko od okrągłego obieku na polerowanej powierzchni marmurowej (Zdj. A. Grochowska)

Co o tym sądzisz? Czy masz marmur w kuchni? Lubisz go? Nienawidzisz? Jakie wskazówki i rady dałbyś innym, jeśli ktoś ze znajomych myśli o jego instalacji? Zachęcam do dyskusji!